Gelişimsel Kalça Diplazisi

Gelişimsel Kalça Diplazisi

Gelişimsel Kalça Diplazisi Nedir?
Kalça çıkığı, halk arasında doğum sırasında bacağın çekilip çıkarılması ile olan bir durum olarak düşünülüyor. Oysa, çoğu zaman bebek anne karnında iken kalça çıkıktır ya da kalçanın gelişimi yetersiz kalmıştır. Doğumdan sonra yapılacaklar, bu problemin iyi veya kötü yönde gelişmesine sebep olabilir. Bu anlamda kalça çıkığı önlenebilir bir sakatlıktır. Farklı bir deyişle ailenin bebeğe yapacağı yanlış uygulamalar bebeğin sakat kalmasına yol açabileceği gibi, doğru eylemler iyileşmesini sağlayabilir.Gelişimsel Kalça Diplazisinde Tanı Nasıl Konulur?
Gelişimsel kalça displazisi tanısında hikaye önemli yer tutar. Özellikle bebeklerde gebelik, doğum ve doğum sonrasının sorgulanması esastır. Fizik muayenede hastanın yaşına göre instabilite testleri (Ortolani, Barlow), abduksiyon kısıtlılığı, ekstremiteler arasında uzunluk farklılığı, yürüyen hastalarda aksama, daha ileri yaştaki hastalarda kalça eklem ağrısının
varlığı ve fizik muayenede özel testlerin uygulanması ile eklem instabilitesinin belirlenmesi tanıda önemlidir. Yaşamın ilk 6-10 ayında tanının doğrulanması için yapılacak ideal tetkik metodu infantil kalça ultrasonografisidir. Ultrasonografinin tanıda ve tedavinin izleminde bu yaş grubunda önemli yeri vardır. Bir yaş ve üzerindeki hastalarda ideal tanı metodu direk radyolojik incelemedir.

Gelişimsel Kalça Diplazisinde Tedavi Yöntemleri
GKD tedavisinde amaç stabil, normal hareket genişliğine sahip, ağrısız ve radyolojik kriterlere göre normal sınırlarda bulunan kalça eklemi elde etmektir. Bu amaca ulaşmanın temel yolu erken tanı ve erken tedavidir. Hastalığın tedavisi yaş büyüdükçe daha karmaşık hale gelir ve sonuçları artan yaş ile kötüleşir.

Tedavinin temel hareket noktası stabil ve konsantrik redüksiyonun elde edilmesi ve bunun idame ettirilmesidir. ilk bir yaş içerisinde bu konservatif yöntemlerle sağlanırken, 1 yaşından sonra stabil ve konsantrik redüksiyon genellikle cerrahi girişimlerle sağlanır.

 

Yaşamın ilk 4-6 ayında ideal tedavi metodu Pavlik bandaj uygulamasıdır. Pavlik bandajı bebeğin eklem hareketlerine belli sınırlar içerisinde izin veren dinamik bir cihazdır. Ailenin uyumlu olması, tedavinin başlangıç dönemlerinde haftalık kontrollerin gerekli olması metodun zorluklarını oluşturur.

4-6 aylık dönem sonrasında başvuran hastalarda genel anestezi altında kapalı redüksiyon ve redüksiyonun idamesi için alçı uygulaması gereklidir. Bu yaş grubunda cerrahi tedavi ancak kapalı yöntemlerle stabil ve konsantrik redüksiyonun sağlanamadığı durumlarda gereklidir.

Bir yaşından sonra tüm hastalarda redüksiyon açık (cerrahi) olarak gerçekleştirilir. 18 aydan büyük hastalarda açık redüksiyona ilave olarak sekonder pelvik ve/veya femoral osteotomiler tedavinin bir parçası olarak gündeme gelir.

6 yaşından büyük hastalarda tedavinin sonucu genellikle daha kötüdür. Bu nedenle hastalığın 6 yaşından daha küçük dönemlerde tedavi edilmesi önemlidir. 10 yaşından büyük başvuran hastalara genellikle kurtarma girişimleri endikedir ve bu hastaların beklentileri tam anlamıyla karşılamaktan uzaktır. ileri yaşlarda başvuran hastalarda tedavi hastanın yaşı ve klinik durumuna göre yapılmalıdır.